Węglan litu i wodorotlenek litu są surowcami do produkcji baterii, a cena węglanu litu zawsze była nieco niższa niż wodorotlenku litu. Jaka jest różnica między tymi dwoma materiałami?
Po pierwsze, w procesie produkcyjnym oba związki można wyekstrahować z piroksazy litowej, różnica w kosztach nie jest duża. Jednak jeśli oba związki zostaną zamienione na inne, wymagany będzie dodatkowy koszt i sprzęt, a stosunek kosztów do korzyści nie będzie korzystny.
Węglan litu produkowany jest głównie metodą kwasu siarkowego, która powstaje w wyniku reakcji kwasu siarkowego i piroksazy litowej. Do roztworu siarczanu litu dodawany jest węglan sodu, który następnie wytrącany jest i suszony w celu przygotowania węglanu litu.
Wodorotlenek litu jest otrzymywany głównie metodą alkaliczną, czyli prażeniem piroksenu litu i wodorotlenku wapnia. Inne metody wykorzystują tzw. ciśnieniowanie węglanu sodu, czyli wytwarzanie roztworu zawierającego lit, a następnie dodawanie wapna do roztworu w celu otrzymania wodorotlenku litu.
Ogólnie rzecz biorąc, piroksen litu można wykorzystać do przygotowania zarówno węglanu litu, jak i wodorotlenku litu, ale proces przebiega inaczej, sprzęt nie może być współdzielony, a różnica w kosztach nie jest duża. Ponadto koszt przygotowania wodorotlenku litu z solanki jest znacznie wyższy niż koszt przygotowania węglanu litu.
Po drugie, w niektórych zastosowaniach, trójskładnikowe związki o wysokiej zawartości niklu wykorzystują wodorotlenek litu. NCA i NCM811 wykorzystują wodorotlenek litu o jakości bateryjnej, natomiast NCM622 i NCM523 mogą wykorzystywać zarówno wodorotlenek litu, jak i węglan litu. Termiczne wytwarzanie produktów z fosforanu litu i żelaza (LFP) również wymaga użycia wodorotlenku litu. Generalnie, produkty wykonane z wodorotlenku litu zazwyczaj charakteryzują się lepszą wydajnością.